Autyzm dziecięcy a rozwój intelektualny: 3 Terapie wspomagające leczenie w Spektrum Autyzmu.

Image by DCStudio on Freepik

Najczęściej zadawane pytania.

Jak zachowuje się dziecko w spektrum autyzmu?

Dzieci w spektrum autyzmu mogą wykazywać różnorodne zachowania, ponieważ autyzm manifestuje się na różne sposoby u różnych osób. Nie ma jednego typowego wzorca zachowań charakterystycznego dla wszystkich dzieci z autyzmem. Niemniej jednak, istnieją pewne cechy zachowań, które mogą występować u niektórych dzieci z autyzmem, w tym:

Trudności w komunikacji społecznej: Dzieci mogą mieć trudności z nawiazywaniem kontaktu wzrokowego, rozumieniem gestów czy znaczenia mimiki twarzy. Mogą mieć ograniczone zdolności do nawiązywania i utrzymywania relacji z innymi.

Powtarzające się zachowania i zainteresowania: Może występować uporczywa potrzeba powtarzania tych samych czynności lub mówienia tych samych słów. Niektóre dzieci mogą mieć wąskie i intensywne zainteresowania, skupiając się na szczegółach lub jednym temacie.

Trudności w komunikacji werbalnej: Niektóre dzieci mogą mieć ograniczone umiejętności językowe, mogą mówić bardzo mało lub w ogóle. Inne mogą mieć rozwinięty język, ale mogą mieć trudności z rozumieniem abstrakcyjnych lub przenośnych znaczeń.

Zmysłowa nadwrażliwość lub podwrażliwość: Dzieci z autyzmem mogą reagować w sposób nadmierny lub ograniczony na bodźce sensoryczne, takie jak dotyk, dźwięk, zapach czy światło.

Trudności w regulacji emocji: Niektóre dzieci mogą mieć trudności z kontrolowaniem swoich emocji, mogą wykazywać nietypowe reakcje emocjonalne, takie jak śmiech lub płacz w nieodpowiednich sytuacjach.

Ograniczone umiejętności zabawy i współdziałania z rówieśnikami: Dzieci z autyzmem mogą preferować zabawę w sposób jednostronny lub niezdolne są do angażowania się w zabawę z innymi dziećmi w sposób typowy dla ich wieku.

Warto jednak podkreślić, że każde dziecko jest unikatowe i może wykazywać różnorodne zachowania, a diagnoza autyzmu opiera się na kompleksowej ocenie przeprowadzonej przez specjalistów.

Jak rozpoznać spektrum autyzmu?

Rozpoznanie autyzmu jest procesem, który wymaga oceny przez wykwalifikowanych specjalistów. Oto kilka kroków, które mogą pomóc w rozpoznaniu spektrum autyzmu:

Obserwacja zachowań: Zwróć uwagę na różnorodne zachowania dziecka, takie jak trudności w komunikacji społecznej, powtarzające się zachowania, ograniczone zainteresowania czy trudności z regulacją emocji.

Konsultacja z lekarzem: Jeśli zauważysz niepokojące zachowania u dziecka, skonsultuj się z pediatrą lub lekarzem rodzinnym. Lekarz może skierować cię do specjalisty, który przeprowadzi kompleksową ocenę.

Ocena przez specjalistów: Diagnoza autyzmu wymaga oceny przez specjalistów, takich jak psycholog, pediatra, psychiatra dziecięcy lub specjalista terapii zaburzeń rozwoju. Proces ten może obejmować obserwacje, wywiady z rodzicami, testy psychologiczne i oceny rozwoju dziecka.

Ocena rozwoju dziecka: Specjaliści mogą ocenić różne obszary rozwoju dziecka, takie jak komunikacja, umiejętności społeczne, umiejętności adaptacyjne i zachowanie, aby zidentyfikować ewentualne opóźnienia czy zaburzenia.

Wykluczenie innych możliwych przyczyn: Ważne jest również wykluczenie innych możliwych przyczyn zachowań dziecka, które mogą przypominać objawy autyzmu, ale są spowodowane innymi czynnikami, takimi jak zaburzenia słuchu czy zaburzenia lękowe.

Zdobycie wsparcia: Jeśli dziecko zostanie zdiagnozowane z autyzmem, ważne jest zdobycie wsparcia od specjalistów, takich jak terapeuci zajęciowi, logopedzi czy pedagodzy specjalni, którzy mogą pomóc w opracowaniu planu interwencji i wsparcia dla dziecka.

Czego nie lubi dziecko z autyzmem?

Dziecko z autyzmem, podobnie jak każde inne dziecko, może mieć swoje indywidualne preferencje i upodobania. Niemniej jednak, istnieją pewne czynniki, które mogą być trudniejsze dla dzieci z autyzmem ze względu na ich specyficzne cechy i potrzeby. Oto kilka potencjalnych rzeczy, których nie lubią niektóre dzieci z autyzmem:

Nadmierne bodźce sensoryczne: Dzieci z autyzmem często mają wrażliwość na bodźce sensoryczne, takie jak głośny hałas, jasne światło, intensywne zapachy czy dotyk. Mogą unikać sytuacji lub miejsc, które wywołują u nich dyskomfort sensoryczny.

Zmiany w rutynie: Dzieci z autyzmem często lubią rutynę i przewidywalność. Nagłe zmiany w planach lub środowisku mogą sprawić im trudność i prowadzić do niepokoju czy frustracji.

Trudności w komunikacji: Dzieci z autyzmem mogą mieć trudności w wyrażaniu swoich potrzeb, uczuć i myśli. Kiedy nie są w stanie efektywnie komunikować się, mogą czuć się zdezorientowane, zagubione lub sfrustrowane.

Sygnały społeczne: Dzieci z autyzmem mogą mieć trudności w interpretowaniu sygnałów społecznych, takich jak mowa ciała, mimika twarzy czy ton głosu. Mogą czuć się nieswojo w sytuacjach społecznych lub mieć trudności w nawiazywaniu relacji z innymi dziećmi.

Nieprzewidywalne sytuacje: Dzieci z autyzmem mogą czuć się niepewnie w sytuacjach, które są nieprzewidywalne lub chaotyczne. Mogą preferować strukturalne i przewidywalne środowisko, które daje im poczucie bezpieczeństwa.

Wymagające sytuacje społeczne: Dzieci z autyzmem mogą unikać sytuacji społecznych, które są wymagające pod względem komunikacji, interakcji czy adaptacji. Mogą czuć się lepiej w sytuacjach, w których mogą działać według swojego tempa i stylu.

Ważne jest, aby pamiętać, że preferencje i reakcje dzieci z autyzmem mogą się różnić, dlatego ważne jest indywidualne podejście i zrozumienie potrzeb danego dziecka.

Co uspokaja dziecko z autyzmem?

Uspokajanie dziecka z autyzmem może być wyzwaniem, ponieważ każde dziecko może reagować inaczej na różne strategie. Niemniej jednak, istnieje wiele metod, które mogą być skuteczne w uspokajaniu dzieci z autyzmem. Oto kilka potencjalnych sposobów:

Rutyna i przewidywalność: Zapewnienie stabilnej rutyny i przewidywalności może być kluczowe dla uspokojenia dziecka z autyzmem. Dzieci z autyzmem często czują się komfortowo, kiedy wiedzą, co się wydarzy i co się stanie dalej.

Zabiegi sensoryczne: Dla niektórych dzieci z autyzmem, stymulacja sensoryczna może być uspokajająca. Może to obejmować masaż, używanie gumowych opasek, stymulację dotyku lub słuchanie ulubionej muzyki.

Zakątki bezpieczeństwa: Stworzenie specjalnego miejsca, które jest spokojne i bezpieczne dla dziecka, może pomóc mu się uspokoić w trudnych momentach. Może to być miękki kącik z poduszkami lub koce, w którym dziecko może się schronić.

Techniki oddechowe: Nauczanie dziecka prostych technik oddechowych, takich jak głębokie oddychanie lub dmuchanie na balon, może pomóc w redukcji napięcia i stresu.

Zabawy i zajęcia relaksacyjne: Angażowanie dziecka w spokojne zabawy i zajęcia, takie jak kolorowanie, układanie puzzli czy oglądanie książek obrazkowych, może być pomocne w uspokajaniu.

Komunikacja werbalna i niewerbalna: Zapewnienie dziecku możliwości wyrażania swoich uczuć i potrzeb może pomóc mu się uspokoić. Może to obejmować używanie prostych słów lub gestów, aby zrozumieć, co dziecko próbuje przekazać.

Zrozumienie i akceptacja: Ważne jest, aby być cierpliwym i empatycznym wobec dziecka z autyzmem. Akceptacja jego potrzeb i reakcji może pomóc w budowaniu zaufania i poczucia bezpieczeństwa.

Każde dziecko z autyzmem jest inne, więc ważne jest eksperymentowanie z różnymi strategiami i obserwowanie, co działa najlepiej dla danego dziecka. Współpraca z terapeutami i specjalistami może również pomóc w opracowaniu spersonalizowanego planu uspokajania dla dziecka

Klucz do zdrowia psychicznego

Spis treści
2
3
Autyzm dziecięcy a rozwój intelektualny: 3 Terapie wspomagające leczenie w Spektrum Autyzmu.

Autyzm jest zespołem zaburzeń rozwoju neurologicznego, które wpływają na komunikację, zachowanie społeczne i interakcje społeczne. Spektrum autyzmu, znane również jako spektrum zaburzeń autystycznych , odnosi się do różnorodności i złożoności objawów autyzmu. Osoby z ASD mogą wykazywać szeroki zakres symptomów i stopnia nasilenia, co jest powodem, dla którego mówi się o spektrum.
Oto kilka głównych cech i objawów charakterystycznych dla spektrum autyzmu:

Deficyty w komunikacji: Osoby z ASD mogą mieć trudności w nawiązywaniu kontaktów społecznych, wyrażaniu uczuć i komunikowaniu się z innymi. Mogą mieć ograniczony zakres mowy lub używać nietypowych form komunikacji, takich jak gesty.

Problemy z interakcjami społecznymi: Osoby z ASD mogą mieć trudności w czytaniu emocji innych osób, rozumieniu społecznych zasad i norm oraz nawiązywaniu przyjaźni.

Stereotypie i powtarzające się zachowania: Często występują u osób z ASD powtarzające się ruchy, działania lub zainteresowania.

Sztywność i opór wobec zmian: Osoby z ASD mogą mieć trudności w dostosowaniu się do zmian w harmonogramie lub rutynie, co może prowadzić do frustracji i niepokoju.

Nad- lub niedoczulica sensoryczna: Osoby z ASD mogą reagować w sposób nietypowy na bodźce sensoryczne, takie jak dźwięki, światło, zapachy, dotyk itp.

Oto niektóre z najczęściej stosowanych terapii i podejść do wsparcia osób z ASD:

Terapia behawioralna (ABA) w spektrum autyzmu.

podejście terapeutyczne, które skupia się na zrozumieniu i modyfikowaniu zachowania poprzez systematyczne analizowanie i interweniowanie w środowisko jednostki. Jest szeroko stosowana w terapii dzieci i młodzieży z różnymi zaburzeniami rozwoju, w tym autyzmem, ze względu na swoją skuteczność w nauczaniu nowych umiejętności społecznych, komunikacyjnych, akademickich i samoobsługowych.
Podstawowe założenia terapii ABA obejmują:
Analiza zachowania: Terapeuci ABA przeprowadzają dokładną analizę zachowania dziecka, aby zrozumieć, jakie konkretnie zachowania wymagają zmiany lub nauki. Za pomocą obserwacji i ewidencji danych identyfikują się cele terapeutyczne.

Zastosowanie technik behawioralnych: Terapia ABA korzysta z różnych technik behawioralnych, które opierają się na zasadach wzmocnienia pozytywnego i kary, aby kształtować i wzmacniać pożądane zachowania oraz redukować zachowania niepożądane.
Terapia ABA jest indywidualnie dostosowana do potrzeb każdego dziecka. Terapeuci uwzględniają indywidualne umiejętności, zainteresowania i cele dziecka, aby zapewnić skuteczne podejście terapeutyczne.
W terapii ABA stosuje się zasady nagradzania pozytywnego, co oznacza, że pożądane zachowania są wzmacniane pozytywnymi konsekwencjami, takimi jak pochwały, nagrody lub inne pozytywne bodźce. Zachowania niepożądane mogą być ignorowane lub zastosowana może być odpowiednia forma kary czasowej, ale zawsze z poszanowaniem i delikatnością.
Terapia ABA jest prowadzona w sposób systematyczny i oparty na konkretnych danych. Terapeuci rejestrują postępy dziecka, aby monitorować skuteczność terapii i dostosować podejście, jeśli to konieczne.

Terapia sensoryczna jako kluczowy element interwencji w spektrum autyzmu.

Terapia sensoryczna, znana również jako integracja sensoryczna, jest formą terapii skoncentrowaną na regulacji i adaptacji do różnych bodźców sensorycznych. Osoby z ASD często doświadczają nad- lub niedoczulicy sensorycznej, co oznacza, że mogą mieć trudności w przetwarzaniu informacji płynących z różnych zmysłów, takich jak wzrok, słuch, dotyk, węch i smak. Te trudności mogą prowadzić do niepokoju, frustracji, nieodpowiednich zachowań lub ograniczeń w funkcjonowaniu w codziennym życiu.

Terapia sensoryczna opiera się na teorii, że organizm ma zdolność do adaptacji i przetwarzania różnych bodźców sensorycznych, a przez odpowiednie interwencje można poprawić zdolności percepcyjne i reakcje na bodźce sensoryczne.

Podstawowe elementy terapii sensorycznej obejmują:

Ocena sensoryczna: Terapeuci sensoryczni przeprowadzają dokładną ocenę sensoryczną, aby zrozumieć, jakie bodźce sprawiają trudności danej osobie oraz jakie umiejętności sensoryczne wymagają wsparcia.

Przeszkolenie na bodźce sensoryczne: W terapii sensorycznej wykorzystuje się różnorodne bodźce, takie jak dotyk, ruch, dźwięk, wibracje, waga itp., aby pomóc w adaptacji do różnych sytuacji sensorycznych.

Integracja sensoryczna: Terapeuci starają się integrować różne bodźce sensoryczne w sposób kontrolowany, aby pomóc w rozwijaniu umiejętności adaptacyjnych.

Aktywność i zabawa: Terapia sensoryczna wykorzystuje zabawę i aktywności fizyczne, które angażują różne zmysły, aby pomóc osobie z ASD w przetwarzaniu bodźców sensorycznych w bezpieczny i kontrolowany sposób.

Stopniowanie bodźców: Terapeuci stopniowo wprowadzają bodźce sensoryczne w sposób kontrolowany, aby pomóc w stopniowym adaptowaniu się osoby do różnych poziomów sensorycznych.

Terapia Integracji Sensorycznej w spektrum autyzmu.

Terapia integracji sensorycznej (ang. Sensory Integration Therapy) to specyficzna forma terapii skoncentrowana na pomaganiu dzieciom i młodzieży z ASD w przetwarzaniu i integrowaniu różnych bodźców sensorycznych. Osoby z ASD często mają trudności w efektywnym przetwarzaniu bodźców sensorycznych i integracji informacji płynących z różnych zmysłów. Terapia integracji sensorycznej ma na celu pomóc w poprawie zdolności percepcyjnych i reakcji na bodźce sensoryczne oraz wspieraniu ogólnego rozwoju umiejętności funkcjonalnych.

Oto podstawowe założenia i cechy terapii integracji sensorycznej:

Zapewnienie odpowiednich bodźców sensorycznych: W terapii integracji sensorycznej wykorzystuje się różnorodne bodźce, takie jak dotyk, ruch, wibracje, dźwięki, wzrok itp., w sposób kontrolowany i dostosowany do indywidualnych potrzeb i możliwości dziecka.

Stymulowanie układu sensorycznego: Terapeuci używają różnych technik i ćwiczeń, które mają na celu stymulowanie układu sensorycznego, aby pomóc dziecku w przetwarzaniu i reagowaniu na bodźce sensoryczne w bardziej efektywny sposób.

Integracja bodźców sensorycznych: Terapeuci starają się integrować różne bodźce sensoryczne, co oznacza, że umożliwiają dziecku doświadczenie kilku bodźców jednocześnie i na różne sposoby. To pomaga w lepszym rozumieniu i łączeniu informacji sensorycznych.

Celem terapii integracji sensorycznej jest pomóc osobom z ASD w poprawie organizacji i interpretacji informacji sensorycznych, co może prowadzić do zwiększenia skuteczności w codziennych zadaniach, lepszej regulacji emocjonalnej, poprawy umiejętności społecznych oraz redukcji niepożądanych zachowań związanych z nadwrażliwością lub niedwrażliwością sensoryczną.

Korzyści z terapii Spectrum Autyzmu.

Terapia dla dzieci i młodzieży z zaburzeniami spektrum autyzmu (ASD) przynosi wiele korzyści, zarówno krótko-, jak i długoterminowo. Terapia jest indywidualnie dostosowana do potrzeb każdego dziecka i może obejmować różnorodne podejścia terapeutyczne. Oto niektóre z głównych korzyści, jakie może przynieść terapia dla dzieci i młodzieży z ASD.

N

Terapia może pomóc w rozwijaniu umiejętności komunikacyjnych.

N

Terapia może pomóc poprawiając samodzielność dzieci z ASD.

N

Terapeuci pomagają w identyfikacji i redukcji niepożądanych zachowań.

N

Terapeuci pomagają dzieciom z ASD w radzeniu sobie z emocjami.

Dziewczynka w wieku przedszkolnym zatykająca uszy rękoma, z zamkniętymi oczami. Autyzm dziecięcy. Spektrum Autyzmu

Pasja i profesjonalizm

Jesteśmy pasjonatami swojej pracy i przez to  angażujemy się w badania oraz rozwój w dziedzinie psychologii dziecięcej i młodzieżowej.

Wysokie kwalifikacje

Połączenie wysokiej jakości wykształcenia z praktycznym doświadczeniem w pracy z dziećmi o różnych trudnościach emocjonalnych i behawioralnych.

Etyka i wysokie standardy zawodowe.

Przestrzegamy etyki zawodowej i standardów praktyki psychologicznej.  Działamy działają zgodnie z etycznymi zasadami, respektując prywatność i dobro swoich pacjentów.

Dlaczego warto z Nami współpracować ?

Tworzymy przyjazną, pozytywną atmosferę, która pomaga dziecku czuć się komfortowo i być zaakceptowanym podczas sesji terapeutycznych. Wszystkie sesje i informacje pozostają w pełnej poufności, a my przestrzegamy najwyższych standardów etycznych w swojej praktyce.

N

Mamy doświadczenie w pracy z różnymi problemami terapeutycznycmi.

N

Oferujemy rodzicom narzędzia i wskazówki, które mogą wspierać rozwój dziecka także poza terapią.

N

Wielu naszych pacjentów osiągnęło znaczące postępy w swoim emocjonalnym i społecznym rozwoju.

N

Dokładamy wszelkich starań, aby zapewnić komfortowe i wspierające środowisko terapeutyczne.

Zapraszamy do kontaktu

Spis treści
2
3
loading
Verified by MonsterInsights